Prej 16 vitesh, qeverisin. 16 vite të gjatë. Mendoni: Ka shqiptarë që nuk kanë njohur as Shqipërinë e para viteve ‘90, dhe nuk do të njohin as Shqipërinë e së ardhmes. Kanë lindur e vdekur brenda Shqipërisë së mjerë të këtyre të dyve Nanos e Berishës: vogëlushi Aleks Marku p.sh… Ose ajo foshnja që vdiq pardje në Pogradec… Janë krijuesit e Shqipërisë së sotme. Veprën e tyre më të mirë të këtyre 16 viteve e kemi para syve: një vend ku nuk jetohet, një popull i varfër dhe i shushatur, i paarsimuar, i kequshqyer, i pandriçuar, i zhytur në mizerje jo thjesht materiale, i lodhur, i rrudhur, i panumëruar, i paorganizuar, i mbushur cit me urrejtje dhe stres, pa dashuri, i përbuzur nëpër kufij, i shkelur me këmbë kur jeton jashtë tyre, i mashtruar në premtimet pafundësisht tallëse për standarde jetese si fqinjët, i vjedhur, i vrarë në ‘97-n, i izoluar si qen i sëmurë, pa dinjitet, pa pasuri, pa planifikime, pa strategji, një vend e një popull që rron me sot e me nesër…

Dhe dy autorët e gjithë kësaj telendie kombëtare, dolën dje përpara shqiptarëve. Të dy bashkë. Kumtuan premtime të reja!! Çfarë arrogance!!! “Ne jemi këtu sepse (nga ne!) të gjithë presin hapat e duhura, hapat e mëdha…”, - tha njëra gjysmë e këtij dështimi ulëritës. Çfarë pacipërie! “Për të shpëtuar vendin njëherë e mirë nga krizat e politikës konfliktuale”, - tha gjysma tjetër dirigjuese e këtij 16-vjeçari dhune politike. Sa qesharake! Dikur hajdut e vrasës për njëri tjetrin, tani promovues të “diallogut dhe globallizmit”. Dreq, çfarë tallje! Ata na dhanë dëshminë e re të sëmundjes së tyre të përbashkët. Kësaj radhe fare të qartë. Mund të thuhet që na e flakëruan turinjve: Gjakimin e tyre heroik për pushtet. Pavarësisht asaj që kanë bërë, pavarësisht asaj që s’kanë bërë, pavarësisht gjithçkaje… Le ta gjykojmë thjesht. Berisha quajti dje Nanon faqe të gjithëve, si partnerin e tij “në një proces bashkëpunimi të qëndrueshëm bipartizan, në frymën e interesave më të larta kombëtare” (pjesë nga deklarata e përbashkët). Pikërisht Nanon… A është e mundur t’i besosh “interesat kombëtare”, “zgjidhjen e krizës”, “bashkëpunimin bipartizan”, njeriut që akuzon,- sa për të marrë dy shembuj- se ka shpërndarë drogë me autobusët e gruas, se ka vrarë një njeri në Shkallnuer, se montoi sistemin e korrupsionit në vend etj.? A është e mundur? Një njeri normal e di që jo! Mbeten dy mundësi: Ose Berisha nuk është normal, ose ai gënjen. Meqë besojmë ende se është normal, mbetet pyetja: Pse gënjen? Sepse serviset e vogla të Nanos, janë të mjaftueshme për të arritur numrat e duhur që e mbajnë në post? Nëse është kështu, atëherë ç’po ndodh? A nuk është kjo sjellje një dëshmi se z.Berisha mund të shkelë mbi gjithçka për të qenë në pushtet? Nëse nuk është e tillë, atëherë çfarë është? Nano e quan për të njëjtat arsye Berishën, si partnerin e tij në të njëjtat “bashkëpunime bipartizane” dhe “interesa kombëtare” (ky madje, shakaxhi si gjithmonë, i shtoi edhe “diallogun dhe gllobalizmin”)… Një parantezë të shkurtër: Dy ditë më parë, nëpër celularët e drejtuesve të redaksive, me kërkesën e Nanos u dërguan SMS që sugjeronin botimin e një shkrimi, titulli dhe ideja e të cilit ishin: “Nano: Nuk e lë PS-në të bëhet Pezë…” diçka e tillë. Me një fjalë, shpallimi ngazëllues që nuk ia kursyen as kësaj here publikut të tyre, mediat që lajmëzuan SMS-të, ishte që z.Nano qenka shumë i shqetësuar për situatën në të cilën ndodhjet PS-ja dhe po vjen ta shpëtojë… A është Nano i shqetësuar për PS-në? A është Nano i shqetësuar për të majtën? Edhe i dehur qoftë, Nano është i pari që kupton se ofrimi i serviseve të tij politike, Berishës,- kësaj radhe në rolin e dhjerë të ushtarit- sot politikisht përkthehet: Përçarje e re e PS në prag zgjedhjesh, përçarje e opozitës, tkurrje votash në Kuvend, pra me pak fjalë, zvogëlim i fuqisë politike të së majtës. Atëherë si ka mundësi që ky “i shqetësuar për PS-në”, t’ia rrasi një tjetër hekur brinjëve PS-së? Mbetet një nga të dyja: ose Nano nuk kupton, ose ai gënjen kur thotë që është i shqetësuar për PS. Nano nuk kupton? Bah, kjo po, që është fyerje! Të gjithë e dimë që Nano është inteligjent. Pra ai kupton. Çfarë mbetet? Mbetet që gënjen. E vërteta është që ai i ve shkelmin PS-së, e çfarë i përmban pragu PS-së, për hir të shpërblimit që pret: Votimin si President i ardhshëm. (Berisha nuk pati asnjë reagim dje, kur një nga gazetarët në konferencën e përbashkët, e quajti me dinakëri Nanon “President i ardhshëm”). Në këtë pikë, e vetmja mundësi dështimi e këtij skenari irritues, është që këta të dy të mbeten deri në fund vetvetja: që Nano të mbytet në padurimin e tij makut, ose Berisha të tregohet edhe njëherë tjetër i pabesë. Në fund fare, këta të dy meritojnë edhe një falënderim. Më në fund janë bashkë. Mund t’i shohim pa ashkla në sy.E vjetra është tashmë e identifikueshme, e lokalizuar, e dukshme. Janë në të njëjtën barkë. Është më e lehtë kështu. Për të gjithë. Edhe për këta të dy madje. Por sidomos për ata qytetarë normalë që nuk janë as syleshë, as matrapazë interesash. Këta qytetarë, sadopak qofshin, dje nuk kanë parë në TV një fillim të ri. Eh, jo. Panë fillimin e fundit; një bashkim që në fakt është përpjekja e skajshme për të mbajtur me thonj një pushtet që Nano e Berisha nuk e meritojnë. “Kryeministri dhe ish-kryeministri” - theksoi dje me zë solemn kumtuesi i tyre protokollar. Kur mendon përkujdesjen e tyre për etiketat, në kushte të tilla hipokrizie dhe cinizmi ekstrem, në fakt situata nis e bëhet komike. Dhe pikërisht në këtë pikë, kupton se nga buron guximi që polli dje këtë çiftim publik gërdallash.

Shkrimet e fundit nga Adrian Thano